A bohemia coruñesa ten un nome, Xaime Cabanas. Aquel que no pub o Patacón, cun borrancho do dedo mollado no café, era quen de pousar na servilleta todo o misterio do mar do Orzán.
A súa pintura leva os nosos trazos, o código co que fala a noite nesta cidade. Arte e vida chea de exceso. Xaime, como bo bohemio, morreu cunha absoluta discreción. Sen molestar a ninguén. Nin sequera os medios de comunicación. O 25 de xullo de 2013, cando todos os focos se dirixían cara ao terrible accidente de Angrois.
Agora o seu lobicán volve ouvear en forma de cartel polas rúas.
Xa sei que o sabes, o Concello organizou unha gran exposición antolóxica: Cabanas MMXXIII. No Quiosco Alfonso, na gran sala de Palexco latexa estes días o poder do seu talento. Parabéns aos comisarios, Pedro Vasco e Carlos Pita, por encher de luz esas runas que nos conforman.
Hai quen se esforza en presentar unha cidade sempre perfecta. A realidade teimuda amósanos unha Coruña máis grande. Esa rocha atlántica na que peta con furia o océano na invernía, onde ás veces se espetan os petroleiros, e mesmo os vertedoiros poden caer ao mar.
Aquí armamos a nosa vida. Mundo extraordinario, cósmico e escatolóxico á vez. Fecundidade da natureza, suxo cemento de arrabalde. Sempre de fondo o boureo do mar.
Ás veces danos medo contemplar esa realidade rabuda. Cabanas medo non tiña. E iso que levou moitos paus no lombo.
Area, petróleo, ferranchina, urkiola, arenques, furna, parrochas, lume de refinería, chichimoni e rancio de cubata. O máis sinxelo tería ter representado tal universo como un magma abstracto. Cabanas foi moito máis alá. Fagocitou este furacán de estímulos até convertelos en símbolos:
Os serviola, a mala pica, caveira que fuma, a man que rabuña, e a cabeza do lobicán. Runas do noso tempo, unha grande arte de rindanga.
Por iso, como o borrancho do café, todo o que Cabanas tocou –cadros, tascas, escaparates, paredes ou camisetas- ao momento saíu da vulgaridade e converteuse en arte plena, sintonía desta cidade-barco.
Exposición Cabanas MMXXIII. E de remate…que continúe. Precisamos seguir catando deste alimento, Xaime Cabanas, tóxico-elixir, luz de chapapote.
Grazas mestre !
- Xurxo Souto. Dinamizador cultural eterno da vila da Coruña. Membro fundador dos Diplomáticos e do Rock Bravú, actual cantante da Banda de Shanghai, locutor de radio, escritor, contador, guía turístico e espiritual… Enciclopedia viva da Coruña.
MÁIS ARTIGOS DE XURXO SOUTO
- Dicionario antroideiro coruñés (II) A chistera marabillosa do señor Canzobre
- DICIONARIO ANTROIDEIRO (I): MOMENTO CORUÑENTO
- O Picho, a auga sagrada da Fonte de Santo Amaro.
- Co grelo na man.
- Aperta Coruñenta, Xornal da Coruña.
Novas relacionadas
